پیرامون نمایش یک رویای خصوصی

دو نسل متفاوت از بازیگران ایرانی در خارج از ایران در یک نمایش همبازی شدهاند. در ادامه اجراهای نمایش یک رویای خصوصی در شهرهای مختلف، بهروز وثوقی بازیگر نامآشنای سینمای پیش از انقلاب، گلشیفته فراهانی بازیگر سینمای پس از انقلاب ایران و سوسن فرخنیا هنرپیشه تئاتر و کارگردان در شهر بن آلمان به روی صحنه رفتند. نمایشنامه این نمایش نوشته ایرج جنتی عطایی ترانهسرا و نمایشنامهنویس ایرانی نامداراست.
موضوع نمایش به موضوع تبعید میپردازد. تبعیدشدگانی از دو نسل. یکی جاوید با بازی بهروز وثوقی که نقاش است و دیگری سارا با بازی گلشیفته فراهانی که نقش خواننده موسیقی زیرزمینی را بازی میکند.
گلشیفته فراهانی درباره موضوع این نمایش گفته است : صحبتی که از قبل درباره این تئاتر کردیم این بود که همیشه و به خصوص خارج از ایران تبعید به لحاظ سیاسی بررسی میشود ولی تبعید یک مسئله اجتماعی است. وقتی آدم وارد تبعید میشود دچار یکسری معضلات میشود که خیلیها این مسئله را از یاد میبرند. در این نمایش هم به معضلات اجتماعی تبعید پرداخته میشود.
گلشیفته فراهانی خود از جمله هنرمندانی است که پس از خروج از ایران پرکارتر از قبل به فعالیت هنری خود ادامه داده است .
گلشیفته فراهانی ادامه داد که : اوایلی که از ایران بیرون آمدم وقفه خیلی بزرگی برایم به وجود آمد. شاید چندین سال طول بکشد که آدم بتواند این موضوع را هضم کند. وقتی آدمها از ایران بیرون میآیند، حالتهای مختلفی بهوجود. یکسری دچار افسردگی میشوند، یکسری کارشان را ادامه میدهند، یکسری تغییر رشته میدهند. برای من هم خیلی سخت بود. نمیخواهم از سختیهای ان بگویم. آدم فقط باید جایگاه خودش را در درون خودش تعیین کند. ما وقتی از ایران بیرون میآییم و به خصوص وقتی وارد تبعید میشویم، اینطرف آب هم همه میخواهند به شکل یک قربانی به آدم نگاه کنند ولی حقیقت این است که ما قربانی نیستیم. اگر فکر بکنیم که ما همه سلحشوریم، ما همه داریم میجنگیم و از آن پوزیشن و وضعیت قربانی و شهیدنمایی دربیاییم، دنیا هم شروع میکند یکجور دیگر چرخیدن.
او درباره وضعیت خود پس از خروج از ایران ادامه میدهد: من هم این دوره را داشتم، شاید سه سال، مثل خیلیهای دیگر زمانی وحشتناکی را گذاراندم. این دوره به هر حال میگذرد، دو سال، سه سال، چهار سال، پنج سال، تا آدم با زبان، با فرهنگ آشنا میشود و جا میافتد. من همیشه میگویم عرض این راه خیلی کم است، آدم به سختی جلو میرود ولی طول آن بینهایت است، برعکس ایران که عرض خیلی بزرگی وجود دارد و آدم احساس میکند طول وجود ندارد.
سوسن فرخنیا در این نمایش نقش تینا همسر جاوید را بازی میکند که در در تبعیدی ناخواسته روزگار میگذراند. سوسن فرخنیا نیز از جمله هنرمندان تئاتر باسابقه خارج از ایران است. سوسن فرخنیا معتقد است: فکر نمیکنم خودم را بازی میکنم ولی میتوانم بگویم خانمهای همسن و سال من که ایران را ترک کردند و ۳۰، ۴۰ سال است بیرون از ایران هستند، خارج از وطن در یک کشور غریب و مهمان بچههایشان را بزرگ کردند، خانوادهشان را راهبری کردند و کارشان را پیش بردند، فکر میکنم برای یک هنرپیشه که خودش اینها را زندگی کرده راحتتر است که نقشی اینگونه را بازی کند. حتما از این حسها و خاطراتی که طی این سالها در ذهنم ثبت شده میتوانم خیلی استفاده بکنم که این شخصیت را به نحو بهتری زنده بکنم.
در قسمتهای موزیکال این نمایش گلشیفته فراهانی چند ترانه اجرا کرد. همچنین ترانههایی پیشتر ضبط شده با صدای گلشیفته پخش شد.
اجرای نمایش یک رویای خصوصی حدود شش ماه پیش از لسآنجس آمریکا آغاز شد و بیستودومین اجرای آن، ۶ مهر ۱۳۹۲ در شهر بن آلمان روی صحنه رفت.