اسطوره تاریخ ساز موسیقی ژان باتیست راینهارت معروف به جنگو راینهارت نوازنده گیتار جاز کولی‌تبار بلژیکی است. او از نخستین نوازندگان اروپائی موسیقی جاز و مهمترین نوازنده تاریخ گیتار جاز و بدون شک یکی از پنج مهم ترین گیتاریست تاریخ در همه سبک هاست است. او از ۱۹۲۸ فعالیت خود را شروع کرد و تا ۱۹۵۳ که بر اثر خون ریزی مغزی از دست رفت آثار خیره کننده ای به جهان عرضه داشت که همه آن ها ارزش حرفه ای بالایی دارند و بر بسیاری از غول های بلوز و جز و راک تاثیر مستقیم داشته است. او در بلژیک به دنیا آمد اما دوران نوجوانی را درقرارگاه کولی های باسک در نزدیکی پاریس سپری کرد. از سنین نوجوانی کار نوازندگی بانجو، گیتار و ویولن را به صورت حرفه ای در سالن های موسیقی پاریس آغاز کرد. هرچند موسیقی را با ویولن آغاز کرد اما در نهایت آن را با بانجو و گیتار به اتمام رساند. اولین آلبومش را در سال ۱۹۲۸ تهیه کرد که در آن بانجو می نواخت. در سن ۱۸ سالگی بر اثر یک سانحه آتش سوزی در کاروانی که راینهارت با همسر اولش در آن زندگی می کرد، یک پایش را از دست داد و در عین ناباوری انگشت های سوم و چهارم دست چپ او دچار سوختگی شدید شد. او نا امید نشد و از آن پس تنها با استفاده از سه انگشت سالم بر نواختن گیتار و توسعه سبک خاص نوازندگی اش تمرکز کرد. در سال ۱۹۳۴، لوئیس ولا با راینهارت گروه پنج نفره را تشکیل دادند. در آن هنگام استفان گراپلی ( نوازنده مشهور ویلن )، ژوزف برادر راینهارت و راجر چاپوت نوازندگان گیتار ریتم و لوئیس ولا نوازنده باس، او را همراهی می کردند. در این سال ها او با اکثر چهره های سرشناس موسیقی جز در آمریکا همچون کلمن هاوکینز ، بنی کارتر، رکس استوارت و لوئیس آرمسترانگ همکاری کرد که حاصل آن آلبوم های متعددی است که به دنیای موسیقی عرضه شده است. هنگامی که جنگ جهانی دوم اعلام شد، این گروه پنج نفره در حال برگزاری تور در انگلیس بود، راینهارت ، فورا به پاریس بازگشت. اما از آنجایی که گراپلی تا پایان جنگ در انگلیس ماند، راینهارت هابرت راستینگ نوازنده کلارینت را جایگزین گراپلی کرد و گروه پنج نفره همچنان به کار خود ادامه داد. در حالی که در جنگ جهانی دوم بسیاری از کولی ها در کمپ نازی ها به هلاکت رسیدند، راینهارت با حمایت یکی از صاحب منصبان نیروی هوایی ارتش آلمان که از طرفداران او بود و نبوغ موسیقی اش را ستایش می کرد، از این مخمصه جان سالم به در برد. او در سال ۱۹۴۳ با سوفی زیگلر ازدواج کرد و صاحب فرزند پسری به نام بابک راینهارت شد، بابک راینهارت بعدها با ادامه دادن سبک پدر، نوازنده گیتار صاحب نامی شد. پس از جنگ، گراپلی مجددا در انگلیس به گروه پیوست، آنها به همراه دوک الینگتون و بسیاری از آهنگسازان و نوازندگان سرشناس آمریکایی توری در این کشور برگزار کردند. اما متاسفانه بر خلاف آنچه انتظار می رفت و علی رغم هیجان و افتخاری که راینهارت از کار در کنار دوک الینگتون حس می کرد، در افتتاحیه این تور تنها چند قطعه کوتاه در انتهای برنامه نواخت که چندان هم مورد توجه طرفدارانش قرار نگرفت. راینهارت ناموفق و ناامید به فرانسه بازگشت و به تلاش هایش در نوازندگی و ضبط آلبوم های متعدد ادامه داد. بازگشت به فرانسه باعث شد او مانند دوران نوجوانی، به زندگی اش در کنار کولی ها برگردد. جنگو راینهارت جزو اولین افراد ساکن فرانسه بود که هنر موسیقی افرادی چون چارلی پارکر و دیزی گلیسپی را درک کرده و ارزش نهاد. بعدها او گروه جدیدی شامل ساکسفون، ترومپت، پیانو، باس و درام را تشکیل داد. در سال ۱۹۵۱ خود را بازنشسته کرد و شهری کوچک در حومه پاریس را برای ادامه زندگی برگزید. به مدت دو سال در آنجا زندگی کرد تا ۱۶ ماه مه سال ۱۹۵۳ که بر اثر خونریزی مغزی زندگی را بدرود گفت. تاثیر او بر سبک های بی باپ و راک ان رول و سبک های جز بی مانند است. تاثیر راینهارت بر موسیقی قرن بیست مثل تاثیر الویس پریسلی بر موسیقی راک است. چت آتکینز بزگترین شخصیت موسیقی کانتری در جواب این سئوال که ۱۰ تن از بزرگترین گیتاریست های قرن بیستم کدامند؟ جنگو راینهارت را در رتبه اول لیست قرار داد و خودش را در رده پنجم. جیمی هندریکس نام گروهش را با ارادت به جنگو راینهارت،گروه کولی ها انتخاب کرد. بزرگان تاریخ گیتار همچون بی بی کینگز، نلسون ویلی، باب ویلز، خوزه فلسیانو، وس مونتگومری، جف بک، اریک کلاپتون و کارلوس سانتانا همگی نوازندگانی هستند که از سبک موسیقی او تاثیر مستقیم گرفته اند. اسطوره ی جز مایل دیویس و بسیاری دیگر از نوازندگان جز، سبک نوازندگی راینهارت را دنبال می کردند و می کنند.

 بازگشت به صفحه اصلی وبلاگ